De goedheiligman en zijn pieten zijn weer in het land, dus dat betekent voor Josie dat zij haar schoentje mag zetten. Weliswaar zonder een liedje te zingen, maar het gaat nu nog om het idee.

Sinterklaas en Santa Claus

Het is wel verwarrend om op te groeien in een tweetalig gezin, want zoals menig van jullie weten komt sinterklaas met zijn pieten niet aan in Engeland.

Voor papa is het natuurlijk helemaal gek, maar om de traditie voort te zetten gaan wij, met zijn drieën, de sint en zijn pieten verwelkomen in Broek op Langedijk. Daar komt hij dan aan  op zijn boot. Afgelopen week zijn Josie en ik met oma al naar Alkmaar geweest. Vol enthousiasme danste Josie mee met de pieten. Zij was de continu goedlachse baby in het bijzijn van deze donkere mannen en die ene met die lange baard. Josie was, als enige baby daar, helemaal niet bang voor deze imposante figuren en had mega veel schik. Ik kan dan ook niet wachten tot we het echt kunnen vieren! Ja, zelfs mama krijgt de vijfdecemberkriebels en gelooft weer heilig in deze sint. Nu moet ik papa nog zover krijgen.

In Engeland viert men alleen kerst, en hoe! Zo uitbundig. Er zijn geen woorden die beschrijven hoe ongelooflijk Engelse kinderen met kerst verwend worden. Voor papa is het belangrijk dat Josie straks met net zoveel overgave meedoet aan kerst. Hierin ligt voor ons de taak om dit net zo speciaal te maken als het vieren van 5 december. Hoe? Geen idee! Wij hebben natuurlijk als voorbereiding op de verjaardag van onze sint het Pietenjournaal. Waar kinderen meegenomen worden in de avonturen van coole Piet Diego en de anderen. Dit is er niet met de kerstman. Als je goed oplet, zijn alle verhalen en films over deze kerstman met zijn bolle buik in het Engels. Om het voor kinderen nog wat verwarrender te maken, lijken de sint en de santa nogal op elkaar. Het verschil is de boot, de mijter, de staf, het paard en de pieten versus de elfen. Maar de decemberkriebels zijn dus wel al volop aanwezig. Josie heeft hier geen weet van, want ze bestaan alleen nog in mama haar buik, terwijl het plannen van pakjesavond, de kerstboom en kerstochtend in huize Condon al in volle gang is.

Voor mama brengt het ook wat dubbele emoties naar boven, want mijn opa en oma waren alle jaren, dat ik klein was, de hulpsint en piet en op mijn achttiende verjaardag kreeg ik een foto van mijn oma. Ik zat op schoot bij sinterklaas en piet stond erachter. Ze zei erbij: "Herken je deze mensen niet?". Wat een schok, het was alsof ik voor het eerst hoorde dat zij ik zal het niet zeggen in verband met de kleintjes onder ons, maar je snapt me wel! Jammer dat mijn opa en oma niet voor Josie hulpsint en piet kunnen zijn, maar in gedachten zijn ze erbij! Mijn oma dit jaar misschien wel in levende lijve, als ze zin heeft om te komen op pakjesavond.

Ik vind het heerlijk om deze tradities weer in de volledigheid van kindergedachten en -belevingen mee te mogen maken. Ik wens iedereen super veel plezier met sint en piet, en niet te vergeten, de Santa Claus!