De baby

Ook al heb je het zelf waarschijnlijk allang over de baby en het kind (misschien heb je zelfs wel een speciaal naampje voor hem bedacht), de zwangerschap is nu zover gevorderd dat je vanaf deze week officieel spreekt over foetus en niet meer over embryo.

De lengte van je kind is inmiddels zo'n 6 centimeter en het gewicht ligt rond de 20 gram. De baby heeft nu armen en benen waarvan het gewricht, het onderste en het bovenste deel duidelijk zijn te herkennen en aan de vingers en tenen ontstaan nu nageltjes. In hoog tempo ontwikkelen zich ook de botten en spieren. De oogleden zijn gevormd en sluiten de oogjes helemaal af. Pas met zeven maanden zullen ze weer opengaan. De baby kan nu ook zijn mond open doen en gekke bekken trekken.

De uitwendige geslachtsorganen vormen zich en worden zo langzamerhand zichtbaar. Overigens is er in de eerste tien weken geen verschil te zien tussen een jongen en een meisje. Dat komt doordat de geslachtorganen van mannen en vrouwen dezelfde basis hebben: een knobbeltje met daaronder een spleetje. Bij vrouwen groeit dit uit tot de clitoris en de vagina, bij mannen tot de penis en de urinebuis.

De moeder

Het grootste risico op een miskraam ligt nu achter je, maar natuurlijk kan er altijd nog iets fout gaan. Tot aan de zestiende week spreek je van een miskraam als de zwangerschap spontaan misloopt. In bijna alle gevallen (95 procent) gaat het daarbij om een vruchtje tot zich niet heeft kunnen ontwikkelen doordat er sprake was van een aangeboren afwijking, een stoornis in de chromosomen of een gestoorde celdeling. In de overige gevallen kun je denken aan een probleem met je baarmoeder (afwijkende vorm, vleesbomen), een infectie of hormonale stoornissen. Er kan ook sprake zijn van de miskraam van de helft van een tweeling. De zwangerschap zet na bloedverlies, waarbij het ene embryo werd afgestoten, normaal door.

Een stevige vrijpartij, hard werken of sporten zijn nooit de oorzaak van een miskraam. Een ongezond vruchtje, een afwijkende groei of een infectie zijn dat wel. Laat je niet meeslepen door onterecht schuldgevoel en praat erover met je verloskundige.