De baby

Rond deze tijd wordt de baby sterker en zwaarder. De nageltjes van handjes en voetjes zijn nu volgroeid en het donshaar waar hij een lange tijd mee bedekt is geweest, verdwijnt geleidelijk. In deze periode groeien de hersenen hard en het hoofd is nu het zwaarste deel van het lichaam. Hierdoor komt de baby in de kenmerkende geboortepositie te liggen: het hoofdje naar beneden, liggend op het bekken. De baby is ook behoorlijk beweeglijk. Het bekende 'schoppen' is vaak voelbaar, gevolgd door perioden van rust.

Je kind kan nu op zijn duimpje zuigen en krijgt regelmatig last van de hik. Dit kwaaltje heeft een nuttige functie: onderzoek heeft aangetoond dat de hik een goede oefening is om de ademhalingsspieren te trainen. Deze spieren zitten tussen de ribben en in het middenrif. Als ze worden aangespannen, wordt de borstholte groter. De longen, die door middel van een vlies aan de ribben en het middenrif vast zitten, worden hierdoor ook groter. Hierdoor wordt de luchtdruk in de longen zo laag dat er lucht van buiten wordt aangezogen. Nu wordt er ingeademd. Voor uitademen geldt hetzelfde, maar dan andersom. Voor de baby is het dus van groot belang dat deze spieren goed ontwikkeld te hebben.

De moeder

Als de verloskundige heeft geconstateerd dat de baby met zijn billen of voeten naar beneden ligt (stuitligging), zal de verloskundige of gynaecoloog in het ziekenhuis door middel van een speciale handgreep proberen hem te keren. Van tevoren is een echo gemaakt om te zien hoe de placenta en het kind in de baarmoeder liggen en ook zullen de harttonen worden beluisterd.

Je ligt op je rug, met je knieën opgetrokken en hoe beter je kunt ontspannen, hoe gemakkelijker het keren van de baby zal lukken. De druk die de verloskundige op je buik zal uitvoeren, kan vervelend zijn maar duurt slechts kort. Als het kind na afloop in de goede positie ligt, is het verstandig een stevige buikband te gebruiken. Op die manier heeft de baby de minste ruimte om weer terug te draaien.

Als het keren teveel pijn doet, zal de verloskundige of de gynaecoloog het na een paar dagen opnieuw proberen. Wanneer duidelijk is dat het een stuitbevalling zal worden, ga je op medische indicatie naar het ziekenhuis. In dat geval zal een gynaecoloog de bevalling begeleiden.