Baby's eerste jaren - editie 43

15 Je kind stort zich middenin een overvolle supermarkt krijsend op de grond. Hij. Wil. Geen. Brood. Hij. Wil. Koehoeoek! Gefeliciteerd, je zit nu officieel in de peuterpuberfase. Vanaf een maand of achttien wil je dreumes steeds meer zelf doen. Hij gaat zijn grenzen opzoeken en uittesten. Dat gaat soms gepaard met heftige emoties. En niet alleen bij hem ;-) Het helpt om je te realiseren dat alle ouders hiermee te maken krijgen. Ook degenen die roepen dat hun kind zoiets nóóit doet. Niet langer een met jou Marcha Verdurmen van opvoedprak- tijk De Vlinder ziet in haar praktijk regelmatig ouders die hiermee wor- stelen. “Alle kinderen doorlopen deze fase, al heeft het ene kind er meer last van dan het andere. Je kind zoekt zijn eigen wil en zijn eigen identiteit. Tot een jaar of anderhalf voelt hij zich een met jou. Langzaam verandert dat besef en ontdekt hij dat hij wel bij je hoort, maar dat jullie niet één geheel zijn. Je kind maakt zich van je los.” De driftbuien die je kind soms heeft, heb- ben alles te maken met zijn vaardig- heid tot communiceren. Hij kan nog niet altijd goed duidelijk maken wat hij wil of bedoelt. Dat frustreert hem. Op zo’n moment gaat hij schreeuwen, stampen of huilen. ” Het is volgens Marscha belangrijk om je kind de ruimte te geven om zich los te maken van jou. Marcha: “Als je kind niet de kans krijgt om te ontdekken, leert hij zichzelf niet kennen.” De manier waarop je die ontdekkings- ruimte geeft heeft te maken met hoe je zelf bent als ouder. De ene ouder is nou eenmaal strenger dan de andere. “Het is goed om je te realiseren dat je kind zich spiegelt aan jou. Ben je zelf opvliegend dan ervaart je kind dit als normaal.” Jouw belangrijkste taak bij het losla- ten is vooral: zorgen dat de situatie niet gevaarlijk wordt en dat je kind niemand pijn doet. Je peuter zoekt de grenzen op, jij bepaalt wat die grenzen zijn. Als je kind leert dat hij altijd op jou of je partner kan terugvallen, dan raakt hij veilig gehecht. En dat is weer belangrijk voor zijn latere ontwikke- ling. Choose your battles Kinderen hebben behoefte aan duide- lijkheid. Daarom is het verwarrend als jij er andere regels op nahoudt dan je partner. Probeer consequent te zijn. En laat je lichaamstaal overeenkomen met wat je zegt. Als je kind op de muur heeft getekend terwijl dat niet mag, helpt jouw reprimande niet als je hem lachend terechtwijst. Schreeu- wen heeft ook geen zin. Zeg liever met een serieuze stem dat hij de volgende keer beter op een papier- tje kan tekenen. Maar het belangrijk- ste is misschien wel om niet overal een issue van te maken. Choose your battles, ofwel kies je ‘gevecht’. Mar- scha: “Je hoeft niet om alles een strijd aan te gaan. Negeer soms het gedrag van je kind en ‘trek’ hem door zijn bui heen. Uiteindelijk is het voor iedereen leuker als de situatie niet escaleert.” Twee is ‘nee’ en drie ‘wil ik nie’

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA3NTA1